Op een dag in 1911 bleek de Mona Lisa opeens verdwenen te zijn. Het doek was gestolen door ene Vicenzo Peruggia. Peruggia was een Italiaanse immigrant die in Parijs werkte als huisschilder. Hij was het beu om door de Fransen uitgescholden te worden voor macaroni eter en besloot wraak te nemen door de Mona Lisa te stelen.

Aan het eind van een zondagmiddag, toen er relatief weinig bezoekers en suppoosten in het Louvre waren, haalde hij de Mona Lisa uit haar lijst, verborg het doek onder zijn kleding en wandelde naar buiten.

Ruim een jaar verborg hij zichzelf en het schilderij in een hotel voor hij na intensief speurwerk werd opgepakt door de politie.

Peruggia werd veroordeeld door een Italiaanse rechtbank en kreeg slechts een voorwaardelijke straf voor de diefstal vanwege zijn patriottische motieven.

Liep het Louvre eigenlijk nog schade op door de diefstal? Eigenlijk niet. In het jaar dat de Mona Lisa op een hotelkamer verborgen werd gehouden, kwamen er meer mensen kijken naar de lege plek aan de muur van het Louvre dan in de twaalf jaar ervoor toen de Mona Lisa nog gewoon op haar plek hing.

Terzijde:
Eenzelfde fenomeen doet zich ook voor in het museum waar 'De schreeuw' van Edward Munch hing voor het doek gestolen werd. Het museum noteert twee keer zoveel bezoekers als voorheen.

Bron: Anecdotage