Multatuli werd als schrijver bewonderd in heel Europa, maar desondanks kon hij niet leven van zijn inkomen als schrijver alleen. Vandaar dat Multatuli op verschillende manieren 'bijkluste'.

Voor de landelijke krant Het Handelsblad was Multatuli een paar jaar lang correspondent in Zwitserland. Regelmatig stuurde Multatuli bijdragen naar Nederland. Vaak citeerde hij daarbij uit de Zwitserse krant 'Zuricher Beobachter'. In deze krant vond de Nederlandse schrijver intellectuele bijdragen die de Zwitsere kijk op bepaalde politieke en levensbeschouwelijke kwesties vertegenwoordigden.

Het Handelsblad plaatste deze bijdragen van hun correspondent ter plaatse zonder veel problemen. Daar kwam een einde aan toen de hoofdredacteur van Het Handelsblad een keer in Zurich moest zijn. Toen hij daar een exemplaar wilde kopen van die geweldige krant waaruit Multatuli zo graag citeerde, ontdekte hij dat de Zuricher Beobachter helemaal niet bestond.

Multatuli moest bekennen dat hij alle stukken uit de Zuricher Beobachter helemaal zelf bedacht had.